Samen zijn wij de zorg
Als er iets is wat ik geleerd heb in de ouderenzorg is het wel de enorme saamhorigheid. Mopperen op elkaar op de werkvloer maar de klus wordt altijd weer geklaard. Zelfs bij een minimale bezetting. Het gras is nergens groener maar toch is er een flink verloop van personeel. Mocht iemand van werkgever veranderen of kiest voor een andere rol in de zorg, je komt elkaar altijd wel weer tegen. De wereld van de ouderenzorg is wat dat betreft best wel klein. Samen zijn wij de zorg.
Ik heb nog weinig recht van spreken met mijn pas 8-jarige ervaring in de zorg, maar zelfs ik heb al in die acht jaar veel collega’s zien komen en zien gaan, waar ik ook heb gewerkt. Hetzelfde geldt voor teammanagers, locatiemanagers en andere personeel werkzaam in de ouderenzorg. Toch blijven velen elkaar volgen en kom je elkaar altijd wel weer ergens tegen. Niet zonder toeval valt dan de term ‘reünie’ met grote regelmaat.
Vorige maand nog, ben ik heerlijk uiteten geweest met een stel oud-collega’s vanuit mijn vorige werkkring. Allen uitgewaaierd naar een ander verpleeghuis en/of andere werkkring. Nog een aantal keer per jaar komen we bij elkaar om weer even bij te praten over toen, over onze werkzaamheden nu en natuurlijk over hoe is het nu met jou? Nog steeds getrouwd? Meid, wat zijn je kinderen groot geworden?
Nieuwjaarsreceptie
Toen vorig jaar mijn werkgever besloot de traditionele nieuwjaarsreceptie weer te houden in het altijd gezellig PEX was ik stomverbaasd dat op dezelfde locatie ook mijn vorige werkgever de nieuwjaarsreceptie hield. Tot op directieniveau waren er vele herkenningen. Twee organisaties met een aantal verpleeghuizen in Den Haag. Vele collega’s hadden net als ik al eens de overstap gemaakt, sommige meerdere keren. Oude bekenden werden weer om de nek gevlogen, contactgegevens werden weer uitgewisseld en het werd uiteindelijk één groot feest. Een feest van herkenning maar vooral ook de bevestiging dat het uiteindelijk niet uitmaakt voor wie je werkt: Samen zijn wij de zorg!
Mijn eerste stappen in de zorg
Afgelopen weekend werd ik toegevoegd aan een WhatsApp-groep. ‘Reünie Drees’ zag ik even snel staan. Toen ik een uur later mijn telefoon weer pakte, had ik schijnbaar al meer dan 80 berichten gemist!
Toen ik op 50-jarige leeftijd begon in 2019 aan mijn carrièreswitch in de ouderenzorg, maakte ik mijn eerste meters in het zorgcentrum dr. W. Drees in de Morsestraat in Den Haag. Vanuit het niets begonnen aan de opleiding tot verpleegkundige aan het ROC Mondriaan. Het eerste leerjaar twee dagen in de week naar school en 24 uur op de werkvloer inde ouderenzorg. Ja, dat was best pittig maar ik heb het overleefd en ben er nog steeds dankbaar voor.
Een collega zei ooit eens in mijn eerste werkweken ‘als je hier kunt werken, dan kun je overal werken’. Ze had er geen woord van gelogen zou later blijken. Mijn weg vinden in de ouderenzorg ging me redelijk goed af en ‘het Dreeshuis’ werd een prachtig jaar die ik graag had verlengd. Helaas was toen de regel dat elke leerling verpleegkundige elk nieuw schooljaar verhuisde naar een ander verpleeghuis, met een andere doelgroep. Goed voor je leerproces werd er gezegd maar zo zag ik dat op dat moment zeker niet. Na een jaar afscheid nemen van die lieve bewoners en fijne collega’s viel me zwaar. In mijn derde leerjaar zou ik mogelijk weer terug kunnen keren maar het verliep helaas anders.
In 2020 werd bekend dat het zorghuis dr. W. Drees moest sluiten. De hoge huur in combinatie met een werkgever die financieel in zwaar weer verkeerd op dat moment was een slechte combinatie in Coronatijd. Mijn terugkeer bleek dus onmogelijk en een weerzien met oud-collega’s leek zo vervlogen.
Elkaar weer tegenkomen
Nu, 8 jaar later, weet ik wel beter. Veel oud-collega’s ben ik de afgelopen jaren weer tegengekomen in andere verpleeghuizen. Deels bij dezelfde werkgever en later, in de afgelopen twee jaar, bij mijn huidige werkgever. Sommige in vaste dienst, sommige als (toen nog) ZZP’er en weer andere als ‘flexer’.
Afgelopen weekend was daar opeens de WhatsApp-groep ‘Reünie Drees’ en binnen de kortste keren werden er oud-collega’s toegevoegd die mogelijk interesse hadden in een reünie met collega’s waar ze ooit mee hebben samengewerkt in dit oh, zo leuke zorghuis. De animo is nu al echt enorm te noemen. Vele foto’s van toen zijn alweer gedeeld, vele andere oud-collega’s toegevoegd en alweer wilde verhalen gedeeld. Supergaaf om in één avond zo meer dan 50 oud-medewerkers bij elkaar te krijgen in een App-groep.
Gezien de animo wordt er nu al gezocht naar een passende locatie om elkaar te ontmoeten en dat ook nog eens op korte termijn. Ik kijk er nu al naar uit! Zelden zoveel betrokkenheid gezien als van collega’s die werkzaam zijn in de ouderenzorg. Fitten, mopperen en zeuren soms, maar het echte zorghart blijft altijd bestaan. Onze bewoners staan op nummer 1 en samen zijn wij de zorg.
