Ze snappen er gewoon niks van
Het is al weken voer voor verhitte discussies. De man is overtuigd van zijn gelijk maar de specialisten geven aan dat er gewoon niks van klopt. Die zwarte banden op een rolstoel zijn echt niet beter dan de witte banden die hij nu heeft. Maar de man weet het zeker en ik moet hem gaan helpen is zijn idee. En die specialisten dan? vraag ik. ‘Ach knul, ze snappen er gewoon niks van!’
De beste man is soms niet voor rede vatbaar. Wat hij in zijn hoofd heeft, dat is de enige waarheid en wat specialisten ook zeggen, hij heeft er simpelweg geen boodschap aan. Maanden geleden was er eenzelfde discussie om het heilige kussentje. Je kon hem niet van het idee afbrengen dat dit kussentje niet de juiste oplossing zou zijn. In zijn beleving is de oplossing nog steeds ‘ons geheim’ en hij praat er dan ook met niemand over.
De rolstoel met witte banden
Het probleem van nu is zijn rolstoel. Hij is zelf namelijk niet valgevaarlijk zoals ik in dit verhaal beschreef. Nee, het is de rolstoel die hem in levensgevaarlijke situaties laat verkeren. Hij zet zijn rolstoel namelijk voor zijn wasbak in de badkamer elke ochtend en zet zijn rolstoel op de rem. Als hij door zijn onstabiele sta-functie zijn broek aan wil trekken, dan leunt hij met zijn knieholte, en dus ook zijn volle gewicht, tegen de rolstoel aan die op dat moment op de gladde badkamertegels staat. De rolstoel gaat dan door het gewicht vanzelf naar achteren, op de rem of niet. Dat ligt natuurlijk niet aan hem of aan de badkamervloer. Het ligt gewoon simpelweg aan de rolstoel.
Hebben jullie beeld bij de situatie en zijn beschrijving van het disfunctioneren van de rolstoel? Nu komt zijn simpele oplossing:
Die witte banden op zijn rolstoel zijn het probleem. Dat heeft hij al helemaal uitgezocht. Hij moet zwarte banden hebben, want die hebben dat probleem niet. Hij weet zeker dat dit de enige en juiste oplossing is want dat heeft hij al eens gezien bij een medebewoner die een etage lager woont in ons verpleeghuis.
En wat zeggen de ergotherapeut, de beweegagoog en de fysiotherapeut van uw verhaal? vroeg ik naar de bekende weg. ‘Ach ze snappen er gewoon niks van! Ze zitten een beetje mooi te doen in hun kantoor en sturen je gewoon weg. Ze staan niet open voor mijn oplossing terwijl ik hier duizenden Euro’s per maand voor betaal. Een service van niks, het is een schande! Ongehoord!’
Witheet werd hij weer. Alleen al bij de gedachte dat hij al zo vaak aanvaringen heeft gehad met ons behandelteam, hun manager en onze teamleiding. Hoogste tijd om weer even te de-escaleren en die harde lach naar boven te krijgen. Een lastige uitdaging, maar ik gaf mezelf een kans: tsja die meiden zijn inderdaad wel aangenomen om hun uiterlijk, begon ik rustig. Ik mag wel zeggen dat het goed is gelukt! Toch? Hij was even stil en keek me verbazend aan. Nee, helaas nog geen bulderlach.
Met zijn billen op het strand
Even dacht ik dat hij me gelijk wilde geven, maar hij gooide het over een andere boeg: Die jongen. Waar is die jongen gebleven? Die snapte er ook niks van hij maar ging wel in gesprek. ‘Oh die!’, ik moest even nadenken. ‘Nee, die is hier niet meer. Die zit met zijn billen op het strand op een tropisch eiland, zandkastelen te bouwen met zijn partner’. Zijn blik was zo verbaasd dat hij er zelf enorm om moest lachen. Hij probeerde zichzelf te herstellen maar ik ging nog ff door: ‘Ik lieg er geen woord over’. En dat meende ik ook best serieus. Het echte verhaal is dat de bedoelde fysiotherapeut inderdaad op een tropisch eiland verblijft met zijn partner. Hij werkend als zelfstandig fysiotherapeut aldaar en zijn partner als organisator van internationale evenementen van zandsculpturen.
Daar was weer zijn bulderlach maar het duurde maar even. Hij wilde zijn gram halen en ik moest hem daarbij helpen. Tijd voor weer een serieus gesprek dus.
Luister nou even goed begon hij weer. Die dame beneden heeft ook een rolstoel en die rolstoel heeft zwarte banden. Ze doet elke ochtend hetzelfde als ik en die rolstoel blijft gewoon staan. Wat ze ook doet met haar eigen gewicht! Dus die zwarte banden zijn veel beter maar ik krijg ze niet! Het is echt een schande!
Een lesje natuurkunde
Het was tijd voor mijn oude projectmanagement-bril en begon met analyseren. Beste man, die rolstoel van uw beneden buurvrouw is elektrisch en heeft kleinere zwarte banden. Het gewicht van die rolstoel is stukken zwaarder dan haar eigen lichaamsgewicht. Een klein beetje natuurkunde zegt me dat de rolstoel hierdoor bij haar niet verschuift.
En toch zijn zwarte banden beter! riep hij weer uit vanuit zijn rolstoel met witte banden.
De andere zwarte banden die u bedoelt, horen bij rolstoelen die gebruik maken van ‘hoepelondersteuning‘. Ook een soort van elektrisch gaf ik hem nog extra mee. Ook dat is geen eerlijke vergelijking met uw eigen rolstoel zonder enige ondersteuning. U brengt de rolstoel zelf handmatig in beweging en daar is de samenstelling en de bouw van de rolstoel ook voor ingericht en samengesteld. De kleur van de band is niet het probleem, het is de soort band, de verschillende samenstelling, die het verschil maken met uw rolstoel en elk ander type. Vergelijk het met de verschillende auto’s en de verschillende banden.
Even dacht hij na over mijn woorden maar dat duurde niet al te lang. ‘Je praat gewoon die vrouwen van beneden na! Jij snapt er ook niks van of je wilt ze niet afvallen’. Hij keek me aan en was zichtbaar benieuwd naar mijn reactie. Ik maakte er dankbaar gebruik van. Ik fronste even en kwam toen luchtig uit de hoek: ‘De ervaring leert mij dat ik beter kan luisteren naar jonge mooie vrouwen dan naar een oude brombeer die zijn gelijk probeert te halen’. Toegegeven, het was een gok maar het pakte gelukkig goed uit.
Een schaterlach volgde weer en hij leek te ontspannen. Hij keek nog eens ernstig voor zich uit en liet ons gesprek eens goed dalen. Nou, ik hoor het al, jij kan mij ook niet helpen. Nee, moest ik hem eerlijk bekennen. Ik ben geen specialist op het gebied van rolstoelen maar als genoemde dames, samen met specialisten van de fabrikant, voor u geen passende oplossing hebben, dan kan ik dat helaas niet veranderen. Ik ben er meer dan 100% zeker van dat deze dames hun vak verstaan en dat we erg blij mogen zijn dat we zoveel kennis in huis hebben. Ook zij zoeken nog steeds naar een passende oplossing en ze denken hierbij ook flink buiten-the-box.
De ‘good old’ Edding stift
‘Buiten-the-box mijn reet’ klonk het mopperend. Nou, ik heb nog steeds hoop dat jij nog een keer met zwarte banden aan komt zetten, net als dat kussentje, want die doet het nog steeds perfect. Ik kon hem niks beloven want ik wist dat ik zijn voorgestelde oplossing simpelweg niet kon waarmaken. Ieder zijn vak maar iemand overtuigen dat zijn eigen lichaamsgewicht, die vele malen hoger ligt dan het gewicht van de rolstoel, het echte probleem is, is ook mij vandaag niet gelukt. Misschien is een flinke Edding stift een volgende stap om de witte banden op een onbewaakt ogenblijk opeens zwart te maken.
We gingen in ieder geval wel weer lachend uit elkaar. Daar is ook wat voor te zeggen. Hopelijk heeft de de-escalatie iets geholpen. Toch nog even vanuit de kamer toen ik in de deuropening stond: ‘Ze snappen er gewoon niks van’. 🙂
