Verhalen

Zomervakantie in de ouderenzorg

Iedereen die werkzaam is in de ouderenzorg kijkt uit naar de zomervakantie. Heerlijk op vakantie en even het werk achter je laten. Anderzijds is het de laatste jaren ook een angstige periode want hoe zou het gaan met de personele bezetting in de periode dat jezelf werkzaam bent in de zomervakantie? Wie gaat mijn vakantie vierende zorgcollega’s vervangen om zo de juiste zorg te kunnen waarborgen in het verpleeghuis? Zomervakantie in de ouderenzorg is zelden een feestje.

Het wordt met het jaar nijpender en als we de media mogen geloven, die de verwachtingen publiceren voor de komende jaren, dan belooft dat niet veel goeds. Nederland vergrijst en zorgpersoneel is steeds lastiger te vinden. Vacatures zijn niet op te vullen. Dus hoe moet dit dan tijdens vakanties van zorgpersoneel?

Ieder verpleeghuis wil uiteraard de zorg leveren die haar bewoners verdienen. Met genoeg gekwalificeerd personeel voor de passende uren zorg die noodzakelijk is. Maar een sluitende planning is elke maand weer een flinke puzzel en in de vakantieperiode is het vaak op z’n zachtst gezegd ‘een drama’. Inzet van zorgcollega’s uit een zgn flexpool, uitzendkrachten en collega’s die extra kunnen werken. Alles wordt uit de kast getrokken om de planning rond te krijgen. Toch zijn we op het punt beland dat dit niet altijd voldoende is en dat je met minder personeel het zelfde werk moet doen.

Geen hogere wiskunde

Een logisch gevolg van deze onderbezetting is dat sommige bewoners dan later worden geholpen met hun ochtendzorg dan ze gewend zijn. Je hebt geen hogere wiskunde nodig om dat te kunnen begrijpen. Tenminste dat dacht ik….

Lees ook:  Dit is wat werken in de ouderenzorg zo mooi maakt

Meer dan eens krijg ik in de ochtend familie van bewoners aan de telefoon die geen boodschap hebben aan personeelstekort en eisen dat hun vader of moeder direct wordt geholpen. Nu ben ik vaak de persoon die dergelijke telefoontjes mag beantwoorden. Op rustige toon probeer ik dan uit te leggen dat het zorgpersoneel op dit moment zich rot rent maar dat ze ook maar twee handen hebben. Dat hun vader of moeder mogelijk iets later uit bed wordt gehaald maar wel alvast ontbijt op bed heeft gehad e.d.

Vanmorgen kreeg ik een zeer onredelijke man aan de telefoon die eiste dat zijn moeder per direct uit bed gehaald zou worden want haar buurvrouw was al wel uit bed gehaald. Ik keek even snel naar het planbord en de routes en meldde vriendelijk dat de buurvrouw door een ander personeelslid uit bed is gehaald . ‘Wat is dat nou voor redenatie, dan kan die dame toch ook mijn moeder gelijk uit bed halen!’ Ik wilde uitleggen dat er een verschil is in zorgzwaarte maar werd al snel onderbroken: ‘wat is dat nou voor gelul, iedereen bij jullie kan toch wassen en aankleden in de zorg?’

Automobilisten

Hij wilde er maar niet aan e.e.a. te begrijpen vanuit mijn kant dus pakte het maar wat anders aan. Heeft u een rijbewijs vroeg ik uit het niets. Ja, natuurlijk heb ik een rijbewijs, wat is dat nu voor een vraag. Mag u daarmee een vrachtwagen besturen? Nee, natuurlijk niet klonk het zeer geïrriteerd door de telefoon. En toch bent u en de vrachtwagenchauffeur beide automobilisten en delen dezelfde weg om jullie bestemming te bereiken. ‘dom gelul’ klonk het zachtjes. Ik vervolgde rustig: zo werkt het in de zorg ook. We hebben allemaal dezelfde werkspirit vandaag maar sommige collega’s mogen niet alle handelingen doen die bij uw moeder noodzakelijk zijn in de ochtend. U mag van ons verwachten dat bij voorbeeld een blaasspoeling bij uw moeder, omdat ze een verblijfskatheter heeft, gedaan wordt door kundige personen met het juiste product en niet door een ongediplomeerde medewerker met de zalf die toevallig op haar nachtkastje staat.

Lees ook:  Doe mij maar een spuitje

‘Ja, dat is logisch’ kreeg ik voorzichtig bevestigd door de telefoon. Laat ik vandaag toevallig minder gediplomeerde personen aan het werk hebben die deze handelingen mogen uitvoeren dan zij die dit niet mogen en dan hebben we het mysterie voor u opgelost besloot ik netjes af te ronden.

Keuzes maken

En toch moet ze uit bed en wel nu! Begon de beste man weer. Heeft u moeder enige afspraken in haar agenda deze morgen die niet vermeld staan in haar agenda zoals ziekenhuisbezoek? Nee, gelukkig niet want ik ben in Spanje op vakantie en de artsen in het ziekenhuis zijn ook op vakantie. Dus als ik haar nu uit bed haal na haar ontbijt, gaat ze in haar rolstoel naar buiten kijken. De man kreeg eindelijk het gevoel dat hij dit gesprek niet ging winnen. Even leek het er op alsof hij wilde zeggen dat hij mij begreep. Maar toch: ze is altijd voor 9.00 uur uit bed en het was nu al 9.30 uur. Het kan zomaar 10.00 uur worden voordat ze uit bed is, beste man. Daar ben ik heel eerlijk in. We doen ons stinkende best maar met een halve bezetting qua personeel. U kunt niet van ons verwachten dat we dezelfde tijden kunnen garanderen. We zullen keuzes moeten maken.

Lees ook:  Wat laat ze toch mooie en lieve mensen achter

Ik hoorde zijn stem bijna niet meer maar er kwam uiteindelijk kwam de verlossende slotzin. ‘Ik begrijp het en ik wens jullie een fijne werkdag onder deze omstandigheden’. Eind goed al goed.

Een typisch gesprek tijdens de zomervakantie in de ouderenzorg. Op vele bureaus in kantoren blijft er werk liggen tijdens de zomervakantie zonder enig probleem.  Schijnbaar verwachten we wel dat de zorg in Nederland gewoon op volle toeren doordraait in de zomerperiode.

Foto ter illustratie en door AI gegenereerd
Deel dit bericht eens via:
error: Content is protected !!