Een vreemde eerste werkdag in 2026

Vandaag was mijn eerste werkdag in 2026. Een halve dag ook nog eens. Een raar begin van 2026 maar wel met de gebruikelijk ongemakken zoals inlogproblemen en 157 ongelezen e-mails. Maar het waren vooral de overige berichten via e-mail, WhatsApp en berichten via LinkedIn die me verbaasde. Al met al een vreemde eerste werkdag in 2026.

Mijn laatste werkdag in 2025 dateert van voor de kerst dus al met al was ik een flinke periode niet in ons verpleeghuis geweest. Te lang naar mijn zin maar soms loopt het nu eenmaal zo. Toen vanmorgen de wekker weer ging om 5.30 uur was het even doorbijten voor deze man die absoluut geen ochtendmens is. Maar het is me nog niet voorgekomen dat ik mijn verslapen heb of wat dan ook, dus om 7.00 uur begon mijn eerste werkdag in 2026. Fris en fruitig.

De overdracht en coördinatie werd overgenomen door mijn collega want je kunt er immers niet vanuit gaan dat de gezondheid van al onze bewoners nog hetzelfde is als voor de kerst 2025. Als ik halverwege de ochtend in een overleg zit, merk ik de eerste vreemde trillingen op mijn telefoon. Eenmaal uit mijn overleg blik ik even snel op mijn telefoon en zie enkele felicitaties binnenkomen. Oh, wat attent bedacht ik me nog. Een felicitatie dat ik ben begonnen aan mijn eerste werkdag in 2026. Waarom zou je mij daarmee feliciteren?

Niet veel later kreeg ik enkele persoonlijke berichten via WhatsApp en via LinkedIn. De gemeenschappelijke vraag was eigenlijk of ik het nog wel naar mijn zin had bij mijn huidige werkgever en op mijn huidige werkplek. Waarom zouden deze mensen mij dat vragen als ze schijnbaar weten dat ik net aan mijn eerste werkdag van het jaar ben begonnen? Ik besloot het voor nu maar even te negeren. Eerst maar eens aan het werk.

LinkedIn trucje vraagt om reactie

Toen nummer zoveel vroeg of we binnenkort eens ‘een bakkie konden drinken’, besloot ik maar even een kort bericht terug te sturen. Waarom zou ik met jou een bakkie gaan doen? Niet veel later kwam de aap uit de bekende mouw en begreep ik opeens waar deze berichten vandaan kwamen. LinkedIn is niet alleen een zakelijk netwerk maar het kan ook uitstekend rekenen. Keurig netjes hadden ze kenbaar gemaakt dat ik inmiddels 2 jaar in dienst ben bij mijn huidige werkgever. Tsja, ooit zelf ingevuld natuurlijk maar nooit op gelet dat men dit dan ziet in de tijdlijn van LinkedIn.

Nu vind ik 2 jaar in dienst zijn bij een werkgever geen bijzondere prestatie maar ik waardeerde uiteraard elke felicitatie. Dat dit een reden is voor oud-collega’s, vrienden, bekenden en recruiters om te vragen of ik het naar mijn zin heb bij mijn huidige werkgever, was mijn onbekend.  Sterker nog, ik heb vandaag diverse functies aangeboden gekregen bij even zoveel werkgevers in en buiten de regio Den Haag. Anderen willen vooral in gesprek komen, ‘een bakkie doen’, ‘bijpraten’ of ‘kijken waar we voor elkaar mogelijkheden zien’.

Een uitgedroogde vijver

Het is algemeen bekend dat de vijver van Verpleegkundigen in de zorg flink leeg is en de kans dat deze vijver ooit gaat overstromen een utopie is. Net afgestudeerde verpleegkundigen verkiezen een ziekenhuis veelal boven een andere tak van sport in de gezondheidzorg. Openstaande functies voor verpleegkundigen in bij voorbeeld de GGZ of VVT zullen dus losgeweekt moeten worden bij andere instellingen. Iedere instelling heeft hiervoor dan ook al jaren de welbekende bonus klaarliggen voor collega’s die een geschikte kandidaat voor een functie aandragen. Wordt deze persoon aangenomen en blijft deze ook nog eens een jaar naar volle tevredenheid, dan wordt er vaak een bedrag 1000 Euro of meer uitgekeerd als beloning.

Nu is het zeker niet zo dat ik overweeg om mijn functie bij mijn huidige werkgever op te zeggen. Dus elke aanbieding of uitnodiging voor gesprek neem ik ter kennisgeving aan en bedank vriendelijk voor de getoonde interesse. Zeg nooit ‘nooit’ maar mensen die mij kennen weten dat ik van vastigheid hou en doorgaans honkvast ben. Ik heb loyaliteit wat dat betreft hoog in het vaandel staan als dit wederzijds is.

Het probleem inzichtelijk gemaakt

Maar door al deze berichten realiseerde ik mij vandaag dus wel dat ik alweer twee jaar bij mijn werkgever werkzaam ben. Geen bijzondere prestatie maar ik heb vandaag wel even snel teruggekeken naar de afgelopen twee jaar. Die is vast niet anders verlopen dan voor mijn collega’s in andere verpleeghuizen en bij andere instellingen. Vooral veel mutaties qua personeel en bewoners en vooral veel tekorten in bepaalde perioden. Dit personeelstekort in de zorg, en ouderenzorg in het bijzonder, vind ik best beangstigend. Door leeftijd zullen nog een flink aantal collega’s door natuurlijk verloop komende jaren afvloeien en de aanwas van jonge gemotiveerde en kundige mensen is niet toereikend om dit op te vangen.

Een trieste constatering die iedereen kan maken maar waar nog niemand een passende oplossing voor heeft gevonden. Een vreemde eerste werkdag in 2026 waarin juist al die uitnodigingen en aanbieding precies inzichtelijk maken hoe groot de nood is in de zorg. In geen enkele andere branche zullen ze in zo’n grote getale een oude man van bijna 58 jaar, met ook nog eens rode schoenen aan zijn voeten, trachten te verleiden om over te stappen naar hun bedrijf of instelling 🙂

Morgen werkdag nr 2. Gewoon bij mijn eigen werkgever waar ik dus schijnbaar al twee jaar voor werkzaam ben.